Ο ανταγωνισμός μεταξύ των υδατικών και ενεργειακών απαιτήσεων παγκοσμίως, παρουσιάζει αυξητική τάση σε όλη την υφήλιο. Ένα χαρακτηριστικό σύγχρονο παράδειγμα ανταγωνισμού μεταξύ υδάτων και ενέργειας είναι η περίπτωση της  Μάλτας.

Το ζήτημα των πλημυρών και της διαχείρισης των πλημυρικών υδάτων αποτελεί πεδίο έντονου προβληματισμού και έρευνας, καθώς η αύξηση των πλυμυρικών φαινομένων, που σε σημαντικό βαθμό οφείλεται στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, έχει σοβαρές περιβαλλοντικές και κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Πάρα πολλά είναι τα ερευνητικά προγράμματα που ασχολούνται με το ζήτημα. Σύμφωνα με μια νέα δημοσίευση επιστήμονες προχώρησαν στη μοντελοποίηση των ωφελειών που θα είχε η αποκεντρωμένη αντιπλημμυρική προστασία (Α.Α.Π.) στην κεντρική Ευρώπη και κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι θα αποτελούσε σημαντικό βήμα προς τη φυσική διαχείριση πλημμύρων στην Ε.Ε.

Την ώρα που οι φυσικοί πόροι καθαρού και πόσιμου νερού γίνονται ολοένα και πιο αδύναμοι να υποστηρίξουν τις ανάγκες μας, η προσοχή έχει στραφεί στην αναζήτηση μη συμβατικών μεθόδων που θα φέρουν τη λύση στο πρόβλημα. Ένας από αυτούς είναι και η αφαλάτωση θαλασσινού και υφάλμυρου νερού που έχει παρουσιάσει ιδιαίτερη άνθιση κυρίως κατά την τελευταία δεκαετία, καθώς οι τεχνολογικές εξελίξεις και η συνεπαγόμενη μείωση του κόστους του παραγόμενου νερού έχουν καταστήσει τις τεχνολογίες αφαλάτωσης πιο ελκυστικές. Πολλές χώρες στον κόσμο (όπως στη Μέση Ανατολή, αλλά και Ινδία, Κίνα, χώρες της Μεσογείου, όπως η Ισπανία και η Μάλτα, κ.α) εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού σαν κύρια πηγή πόσιμου νερού. Εκτιμάται μάλιστα, ότι η παγκόσμια παραγωγή νερού αφαλάτωσης ξεπερνά τα 30 εκατ. m3 την ημέρα, καλύπτοντας περίπου το 1% της παγκόσμιας προσφοράς σε πόσιμο νερό.

Τα αποθέματα γλυκού νερού στην Ευρώπη βρίσκονται υπό πίεση. Η καλύτερη κατανόηση της κατάστασης των υδατικών πόρων θα οδηγήσει και σε μια πιο ολοκληρωμένη διαχείρισή τους. Με αυτό το σκεπτικό ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) δημιούργησε μια ολοκληρωμένη σειρά αναλυτικών χαρτών με τα υδρολογικά τους χαρακτηριστικά. Το εργαλείο, παρέχει υποστήριξη στους υπευθύνους χάραξης πολιτικής και αφορά λεκάνες απορροής, από την Ισλανδία μέχρι την άκρη του Περσικού Κόλπου.

 

 

 
     
   

Προβλήματα λειψυδρίας

«Χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερο νερό από ότι έχουμε διαθέσιμο.  Η βραχυπρόθεσμη λύση για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας ήταν μέχρι σήμερα η άντληση ακόμη μεγαλύτερων ποσοτήτων νερού από τα επιφανειακά και υπόγεια υδάτινα αποθέματα. Η υπερεκμετάλλευση δεν αποτελεί όμως βιώσιμη λύση. Έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα και στην ποσότητα των νερών που έχουν απομείνει καθώς και στα οικοσυστήματα, τα οποία εξαρτώνται από το νερό», τονίζει η καθηγήτρια Jacqueline McGlade, εκτελεστική διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος. Και συνεχίζει: «πρέπει να μειωθεί η ζήτηση, να περιορισθούν οι ποσότητες του αντλούμενου νερού και να δοθεί έμφαση στην αποτελεσματική χρήση του».