Στις 17/6, Παγκόσμια Ημέρα Ερημοποίησης, το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS συμμετείχε στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη για το σημαντικό αυτό περιβαλλοντικό πρόβλημα.Σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία περισσότερο από το ένα τρίτο του ελλαδικού χώρου βρίσκεται σε υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης ή έχει ερημοποιηθεί. Η ερημοποίηση είναι σήμερα  σημαντική απειλή υποβάθμισης για τα εδάφη των Μεσογειακών χωρών και αποτελεί συνάρτηση πολλών παραγόντων, φυσικών και ανθρωπογενών.

Η βασική συνέπεια της ερημοποίησης είναι η εγκατάλειψη της γης, που ακολουθεί την μείωση της παραγωγικότητας του εδάφους.
Ερημοποίηση είναι η διαδικασία με την οποία η παραγωγική γη υποβαθμίζεται και μετατρέπεται σταδιακά  σε απογυμνωμένες περιοχές στις οποίες εμφανίζεται το μητρικό πέτρωμα στην επιφάνεια.  Ο κυριότερος παράγοντας είναι η διάβρωση των εδαφών, που συναντάται σε περιοχές με υψόμετρο εξαιτίας των ραγδαίων βροχοπτώσεων, όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη βλάστηση για να συγκρατήσει το νερό. Σημαντικοί παράγοντες ερημοποίησης είναι και η αλάτωση και η οξίνιση των εδαφών που παρατηρούνται στις πεδινές παράκτιες περιοχές και συνοδεύονται από υπερεκμετάλλευση και υποβάθμιση των υπογείων υδάτων. Η άρδευση χωρίς κατάλληλη στράγγιση, ιδιαίτερα σε περιοχές με έλλειψη νερού, οδηγεί στην αλάτωση των εδαφών. Η συνεχής χρήση αζωτούχων λιπασμάτων οδηγεί σε οξίνιση των εδαφών. Η υποβάθμιση μπορεί να είναι αντιστρεπτή εάν ένας ή περισσότεροι από τους παράγοντες ερημοποίησης εκλείψουν, όμως εάν η υποβάθμιση είναι πολύ μεγάλη ενδεχόμενα να μην είναι αντιστρεπτή.
Η ερημοποίηση εκτός από τις σημαντικές επιπτώσεις που έχει στο φυσικό περιβάλλον, επιδρά  αρνητικά και στην οικονομία και στην κοινωνία μίας περιοχής, μειώνοντας την παραγωγικότητα ενός τόπου και κατ’ επέκταση το αγροτικό εισόδημα, προκαλώντας μετακινήσεις  πληθυσμού σε άλλες περιοχές. Η προστασία των φυσικών πόρων μίας περιοχής από την ερημοποίηση απαιτεί ορθολογική διαχείριση και προστασία. Όπως προκύπτει από πρόσφατες μελέτες, το 35% του ελλαδικού χώρου βρίσκεται σε υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης ή έχει ήδη ερημοποιηθεί, ενώ το 49% βρίσκεται σε μέτριο κίνδυνο ερημοποίησης. Οι περιοχές υψηλού κινδύνου ερημοποίησης είναι η δυτική Στερεά Ελλάδα,  το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου, η ορεινή ζώνη των Ιονίων νήσων, η Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου,  η Εύβοια και μέρος της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Θράκης.

Πηγή: Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τομέας Εδαφολογίας και Γεωργικής Χημείας